Jetësimi  i  një  qeverie  të  re, në  thelb  të  saj  përmban  arsenalin  e  një  shumice  votuese që  pritshmëritë  i ka  pozitive. Në  shkallë  vendi  rezultati  favorizues  për  një  forcë  të  caktuar  është  tërthorazi  tregues   i  një  shprese popullore  të deleguar  prej   pozitës  së  shkuar  zhgënjyese  drejt  forcës  qeverisëse  së  tanishme. Realiteti  i   ri  politik  ngërthen  në  vetvete  dy  akse: atë  që  e reja  e ardhur  do  bëjë  më  ndryshe  për  mirë  krahasimisht  me  të  shkuarën   dhe  sa  veprime  politikisht  të  padrejta  do  i  asimilojë    si  precedentë  negativë  të  së  shkuarës, për  të  ndërtuar  relitetin  vizionar  që  audienca   pret.

Pritshmëritë  pra, në  një  fare  mënyre   e  ndajnë   publikun  në  shpresues që nuk  kanë ç’bëjnë  tjetër  veçse  të  shpresojnë,  sado  kritikisht  apo  racionalisht  ta  bëjnë  këtë  dhe  në   besues  të  kauzave  programore  të  Rilindjes.Fushata, zgjedhjet  dhe  rezulatati  konfiguruan  të  njësuar  verdiktin. Popullit  i’u premtua  Rilindje, ata  zgjodhën  të  besonin  dhe  tashmë   presin  për  të.

A  është  i lexueshëm     në  audiencë  impakti  i  hapave  të  para  të  qeverisë? Koha  e  shkurtër  nuk  lejon  përcaktimin  e  një  mendimi  të  konsoliduar, por  sipërfaqësisht  është  krijuar  një  ide, e  thënë  kjo  subjektivisht. Shqiptari  i  revoltuar   ka  nevojë  të  entuziasmohet  nga  ndryshimi  që  ndodh  për  pak  ditë, nga  e  shëmtuara  që  bëhët  e  bukur  aq  sa  shpejt, aq  dhe  dukshëm. Shqiptari  i  uritur  fillimisht  kerkon  një  ushqim  të  shpejtë, se  nuk  pret  dot  vaktin  e  gatuar  sipas  recetës  apo  dhe  gotën  shoqëruese   të  verës.

Krahas hedhjes  së  farës  së  ndryshimeve  rrënjësore, akt  ky  që  s’mund  ti  përshfaqë  rezulatet  në  një  fazë  kaq  të  hershme, në  rast  se  do  japë  rezultatet  e  kërkuara, janë  vënë  re    theksueshëm  ndryshimet  estetike, nëse  mund  ti  quajmë  të  tilla. Publiku  po  ndien  frymën  e  të  resë, qytetari  teksa  del  nga  spitali  vë  re  se  trotuari  është  i  veti.Ndërkohë, ai  shpreson  që  jo  larg  në  kohë, teksa  del  nga  dera e  spitalit  dhe  ecën  lirshëm  në  trotuar, të  mos  i duhet  të  mendojë    borxhet  e  marra  për  ilaçet! Shpresojmë  që  e  pritshmja  të  bëhet  reale.

ALMA NIKOLLI

Advertisements